Bare akorlar ve kapo ne zaman onların yerini alır

Bare nedir

Açık akorda bazı tellere basılır, kalanı serbest çınlar. Bare akor altısına birden basar: işaret parmağı bütün klavyenin üzerine yatar, öbür üç parmak onun arkasında bir şekil kurar. Yatan parmak, açık akorda eşiğin yaptığı işi yapar; çalanların ona hareketli eşik demesi bundandır.

Üstünlüğü de budur. Açık bir E, E'de kalır; ama arkasında bare olan aynı şekil her yere kaydırılabilir: birinci perdede bare F'dir, üçüncüde G, beşincide A. Düzgün öğrenilmiş iki şekil — E biçimi ve A biçimi — var olan her majör ve minör akoru, on iki tonun hepsinde, başka hiçbir şey öğrenmeden verir.

• F
• Bm
• B
• F♯m

Neden zor ve onu gerçekten ne düzeltir

Hemen herkesin ilk içgüdüsü yeterince sıkmadığını düşünmektir. Bu neredeyse her zaman yanlıştır; daha sert sıkmak hem ağrıyan eli hem cızırdayan teli aynı anda üretir.

Cızırdayan bir bareyi üç şey düzeltir; sorunun ne sıklıkla onlar olduğuna göre sırayla. Birincisi konum: parmak perde telinin hemen arkasında durmalı, aynı sonuç için çok daha fazla baskı gereken perde boşluğunun ortasında değil. İkincisi parmağın kendisi — kıvrımları tam yanlış yerlerde olan yumuşak yastığın üzerine dümdüz değil, çok hafifçe dış kenarına, kemikli yanına yatırılmış. Üçüncüsü başparmak: sapın arkasında alçakta ve düz, işaret parmağının karşısında durmalı, üstten kancalanmamalı.

Hâlâ cızırdıyorsa hangi tel olduğuna bakın. Neredeyse her zaman ikinci ya da üçüncüdür ve neredeyse her zaman bir eklem kıvrımının altında kalmıştır; bu güç değil konum sorunudur. Parmağı perde boyunca birkaç milimetre kaydırın, düzelir.

Kapo

Kapo, bütün telleri tek bir perdede bastıran bir mandaldır. Bare parmağının yaptığını aynen yapar; kalıcı olarak ve birkaç avroya. Onu ikinci perdeye takın; gitar o noktadan yukarısı için iki yarım ses tiz akortlanmış sıradan bir gitardır — bildiğiniz her açık şekil hâlâ çalışır ve her biri eskisinden iki yarım ses tiz duyulur.

Püf noktası budur. F tonundaki bir şarkı F bare ister. Ama F, E'nin bir yarım ses üstündedir; dolayısıyla birinci perdede kapo ve sıradan açık E şekli F olarak duyulur. Bare akorlardan bir duvar gibi görünen B♭, D♭ ya da F♯ tonundaki şarkı, G, C ya da D tonunda bir şarkıya dönüşür — yeni başlayanın ilk haftasında öğrendiği şekiller.

• G
• C
• D
• Em

Şarkı sayfasındaki öneri ne anlama gelir

Bir şarkı sayfası kapo 1. perde deyip bir dizi şekil sıraladığında bu bir aramanın sonucudur, göz kararı bir kural değil. Birinciden yedinciye her perde denenir; her biri için bütün akor listesi o kadar yarım ses aşağı transpoze edilir ve en çok şekli açık akor olarak bırakan perde kazanır.

Hiçbir perde şarkıyı yazıldığı gibi çalmaktan iyi sonuç vermiyorsa hiçbir şey önerilmez. Sayfa her şeklin açık şekle dönüştüğünü söylediğinde de tam olarak bunu kasteder — şarkı baştan sona tek bir bare olmadan çalınabilir.

Kaponun değiştirmediği bir şey var: şarkı hâlâ her zaman duyulduğu yerde duyulur. Kapo ellerinizin yaptığını kaydırır, dinleyicinin duyduğunu değil. Şarkının kendisinin taşınmasını istiyorsanız — sesinize fazla tiz ya da fazla pes geldiği için — bu transpozedir ve başlanacak yer tondur.

Kapo kullanmak hile mi?

Hayır; ve bu soru açık bir yanıtı hak eder, çünkü pek çok kişiyi kapo kullanmaktan alıkoyar. Kapo yeni başlayanın koltuk değneği değildir — standart donanımdır ve çok sayıda ünlü kayıt kapoyla yapılmıştır; bazen şekiller daha kolay olduğu için, en az o kadar sık da alışılmadık bir tonda çınlayan boş tellerin başka türlü elde edilemeyen bir ses olması yüzünden.

Dürüst çekince şudur: kapo barenin yerini sonsuza dek tutamaz. Bazı şarkılar kaponun ulaşamadığı akorlar ister ve bare, şekilleri sap üzerinde bilerek gezdirmenin de kapısıdır. Bugün müzik yapmayı sürdürmek için kapoyu kullanın, yanında günde beş dakika F çalışın. Gelir; ve birdenbire gelir.