Akor diyagramı nasıl okunur

Izgara, dik tutulmuş bir gitar sapıdır

Bir gitarı, burguların olduğu baş kısmı tavanı gösterecek biçimde çevirin ve tam karşıdan bakın: resim budur. Altı dikey çizgi tellerdir; en kalını solda, en incesi sağda — kalın E, A, D, G, B, ince E. Yatay çizgiler perdelerdir, sapı enine kesen metal çubuklar.

En üstteki kalın çizgi üst eşiktir; klavyenin bittiği ve tellerin burgulara uzandığı yer. Yani o kalın çizginin hemen altındaki boşluk birinci perdedir, bir alttaki ikinci, ve böyle devam eder. Bir akor sapın daha yukarısında çalınıyorsa diyagram eşiği kaldırır ve onun yerine en üst perdenin yanına, hangisine baktığınızı söyleyen küçük bir sayı yazar.

• C
• G
• D

Noktalar ve içlerindeki sayılar

Bir nokta şu demektir: bu tele burada basın. İki nokta aynı perdede duruyorsa iki teli birden tutuyorsunuz; işte orada bir parmağın tellerin üzerine yatması gerekir — bu bir baredir ve kendi dersi vardır.

Noktanın içindeki sayı hangi parmağın kullanılacağını söyler: 1 işaret parmağı, 2 orta parmak, 3 yüzük parmağı, 4 serçe parmak. Kuraldan çok öneridir, ama iyi bir öneridir. Burada basılan parmak numaraları, eli büyük olasılıkla sıradaki akor için en iyi konumda bırakanlardır; kendi düzeninizi uydurmak çoğu zaman bir akor için işe yarar, bir sonrakine geçişte ise aksar.

Eşiğin üstünde: O ve X

Bir telin üstündeki küçük daire, o teli boş çalın demektir — vurun, ama hiçbir yere basmayın. Yeni başlayan akorlarına tınısını veren boş tellerdir; C, G, D, E, A ve minörlerinin aynı tondaki bir bare akordan çok daha dolgun duyulmasının nedeni de budur.

Çarpı işareti, o teli hiç çalmayın demektir. Do majörde en kalın tel çarpılıdır: ona vurursanız akorun istemediği bir bas sesi eklersiniz. Tempoda bunu düşünecek vaktiniz olmaz, o yüzden akoru susturmayla birlikte öğrenin — basan bir parmağın yanının tele değmesi çoğu zaman yeter.

Aynı akor, klavyede

Bu sayfanın üstündeki enstrüman düğmesini çevirin, her diyagram bir klavyeye dönüşür. Burada öğrenilecek parmak düzeni de, kaçınılacak tel de yoktur: boyalı tuşlar notalardır ve onlara birlikte basarsınız.

Klavye diyagramı, bir akorun gerçekte ne olduğunun daha dürüst resmidir. Majör üçlü üç notadır — bir kök ses, onun dört yarım ses üstünde bir nota ve kökün yedi yarım ses üstünde bir nota — ve klavyede üçünü de görür, aralarındaki boşlukları sayabilirsiniz. Gitar sapında aynı üç nota altı tele dağılmıştır; sıraları akorun kendisinden çok gitarın akorduyla ilgilidir.

Bir gitar diyagramının çoğu zaman akorun nota sayısından fazla nokta göstermesinin nedeni de budur. Altı telli bir do majör aynı üç notayı başka oktavlarda yeniden çalar. Tekrar, dolgunluktan başka bir şey eklemez; gitarın bütün amacı da zaten budur.

• Am
• F
• Em

Tek akor, çok şekil

Bir diyagram bir akoru çalmanın bir yolunu gösterir, tek yolunu değil. Sapta sol majör çalınacak en az beş yer vardır ve hepsi doğrudur; burada çizilen, çoğu kişinin ilk uzandığı ve kayıttakine en yakın duyulan şekildir.

İlerledikçe aralarında bilerek seçim yapmaya başlarsınız — boş tellerin tınısı için eşiğe yakın bir şekil, eliniz zaten orada olduğu için daha yukarıda bir şekil, melodi üzerinde durduğu için belirli bir notayı üstte tutan bir şekil. Bu artık okumak değil düzenlemedir ve diyagrama ihtiyacınız kalmadığı anda başlar.

Onları zamanında okumak

Bir sayfa dolusu diyagram size şekilleri söyler ama ne zaman değiştireceğinizi söylemez. Şarkı sayfasındaki şerit bunun içindir: akorlar, gerçekten çalındıkları sırayla ve aralıkla bir işaretin önünden geçer, şu anki büyük çizilir, sıradaki ise geri sayımla duyurulur ki eliniz onu duymadan önce harekete geçsin.

Yeni bir şarkıyı çalışmanın yararlı yolu, gitara dokunmadan onu bir kez tam hızda çalmaya bırakmak ve değişimlerin nereye düştüğünü hissedene kadar yalnızca şeridi izlemektir. Sonra enstrümanı alın. Bir şarkıyla boğuşan hemen herkes şekille değil, değişimin zamanlamasıyla boğuşur.